Egidius
 

In 1968 is er in Rome vanuit de basis van de Rooms Katholieke kerk een onstuitbare lekenbeweging ontstaan die werkt op basis van het leven en werken van Sant’Egidio: gebed, vrede en vriendschap met de allerarmsten. Deze beweging is zich gestaag over Europa en de rest van de wereld aan het verspreiden.

De heilige Egidius zou volgens overlevering aan het einde van de zevende eeuw uit Griekenland naar Zuid Frankrijk gekomen zijn. Zijn zucht naar het kluizenaarschap was zo groot dat hij een paar maal zijn domicilie ergens anders koos, maar telkens wisten de mensen hem weer te vinden in hun zoektocht naar heling en inspiratie. Uiteindelijk heeft de Heilige Egidius zijn verlangen naar eenzame contemplatie losgelaten en een klooster gesticht, een bedevaartsoord waar zieken genezing en pelgrims vervulling vonden.

Een legende om zijn persoon vertelt hoe de heilige voorkwam dat een hert door de pijl van een jager gedood werd. Daarom zie je hem op schilderijen vaak de pijl van de jager afweren. Egidius is hierdoor benoemd als de beschermheilige van de zwakken en weerlozen in de samenleving.

 

 

 

 


           


Apeldoorn

 

We waren van de ene verbazing in de andere gevallen, dat eerste weekend in Antwerpen, bij de Sant’Egidio gemeenschap daar. Deze mensen staan midden in de samenleving en hebben de bijbel in de ene hand en de krant in de andere. Engagement en spiritualiteit gaan bij hen hand in hand. Ze knopen volkomen belangeloos vriendschapsbanden aan met de allerarmsten uit hun stad. We voelden ons diep geraakt en aangesproken in hoe wij ons christen-zijn vorm willen geven. 

 

Op 12 juni 2008 gingen we van start met een informatiebijeenkomst waarbij leden van de Antwerpse kerngroep naar Apeldoorn waren gekomen om hun ervaringen als Egidius gemeenschap met ons te delen. Na die bijeenkomst hielden we met een kleine groep twee keer per maand een gebedsdienst. En iedere maand kwamen mensen vanuit Antwerpen naar Apeldoorn om ons te helpen onze Egidius gemeenschap vorm te geven. 

We zijn nu bijna drie jaar als kleine maar zeer enthousiaste Egidius groep actief. Langzaam maar zeker hebben we plek ingenomen in verschillende sectoren van de Apeldoornse samenleving. We hebben een stevige basis gelegd bij Omnizorg, het multidisciplinair centrum voor mensen aan de onderkant van de samenleving. Daar brengen we eens per twee weken fruit langs en we vieren de hoogtij dagen in overleg en samen met de bewoners. In het inloophuis De Herberg verzorgen wij tijdens de wintermaanden twee keer per week de inloopochtenden waar mensen vrijblijvend een kop koffie, een broodje en vooral een ontmoeting kunnen komen halen. Twee keer per week gaat ons straatteam met de bakfiets op stap, beladen met koffie, soep en broodjes voor de dak- en thuislozen.

Een keer per maand gaan we met een groep op bezoek bij ouderen in Huize Hubertus. Wij verzorgen kerstpakketten voor zwerfjongeren. Op 30 november organiseren wij de internationale dag tegen de doodstraf, Cities for Life. In de week voor Pasen organiseren we de gebedsdienst voor de martelaren, waarin de namen worden genoemd van mensen die de laatste jaren in de wereld zijn omgekomen voor hun christelijke geloof.

In april 2011 zijn wij een kledingbank gestart in de Fabianus en Sebastianus kerk. Elke 2e zaterdag van de maand kunnen mensen gratis kleren op komen halen. Hierbij richten wij ons met name op jonge gezinnen in de Apeldoorn Zuid. En tot slot hebben we de organisatie van de fotowedstrijd en –tentoonstelling De Ongeziene Gezien op ons genomen. We betrekken verschillende groepen bij het fotoproject, zoals bewoners van Omnizorg, bewoners van woonzorgcentra, zwerfjongeren, bezoekers van het inloophuis De Herberg en bezoekers van verschillende wijksteunpunten. We lenen aan hen digitale camera’s, leren hen ermee omgaan en gaan samen met hen op pad om de foto te maken van wat of wie zij zien als de Ongeziene. In 2010 voelden wij ons door het Bisdom werkelijk gezien in wat we proberen neer te zetten: we ontvingen de diaconale Ariënsprijs voor dit project.

 

Steeds duidelijker voelen wij ons geroepen en gesterkt om de opdracht van Jezus in praktijk te brengen, om zijn werk voort te zetten door het gebod van God - om Hem lief te hebben en onze naasten als onszelf - in praktijk te brengen. Wij werken er aanhoudend aan om dat steeds meer te integreren in hoe we in het leven staan, om met en aan elkaar te groeien en zo steeds meer te worden zoals wij eigenlijk bedoeld zijn of misschien is het zuiverder om te zeggen: wie we in Wezen zijn.




Antwerpen

Sinds die eerste keer in 2008 zijn we regelmatig teruggeweest naar de Sint Egidius gemeenschap in Antwerpen. Zo ook het weekend van 18 – 20 maart 2011. Moe en in de stromende regen kwamen we veel later dan verwacht aan.  Maar door de enorme hartelijkheid waarmee we als altijd ontvangen werden viel al dat ongemak van ons af. We werden direct meegenomen naar de kleine, intieme Maria Magdalena kapel van de Egidius gemeenschap, voor de dagelijkse door de weekse avondviering.

De volgende dag zijn we mee geweest naar een aantal van de activiteiten die deze gemeenschap al jaar en dag organiseert en om heel eerlijk te zijn, daar gaan we ook voor.

We zijn mee geweest naar zes van de ouderen waar de mensen van de Egidius gemeenschap al in het eerste uur vriendschap mee hebben gesloten. Toen bleek dat deze zes niet meer zelfstandig konden wonen hebben ze hen ondergebracht in een huis bij het oude klooster, waar ze op hun eigen manier en hun eigen tijd liefdevol geholpen worden door vrijwilligers van de Egidius gemeenschap.

We zijn mee geweest met jongeren die kinderen in de achterstandswijken van huis ophalen om hen te helpen bij hun huiswerk. Al die kinderen bij elkaar brengen een enorme diversiteit aan culturele achtergrond  met zich mee en spelenderwijs wordt hen geleerd dat het goed toeven is met zoveel verschillende nationaliteiten. Het was vertederend om te zien hoe enthousiast en liefdevol de jongeren met al die kinderen omgaan.

En ’s avonds hebben we in het restaurant voor dak- en thuislozen, Kamiano genoemd, de vele gasten bediend die een gratis warme maaltijd kwamen halen. Al jaren verzorgt de Egidius gemeenschap twee keer per week 300 à 400 warme maaltijden. Het viel ons deze keer op hoeveel meer gezinnen hier gebruik van maakten en wat schrijnend om een vader tegen zijn kinderen te horen zeggen dat ze goed moesten eten omdat er de volgende dag niets zou zijn!

En zondagochtend hebben we de Egidius bakfiets bewonderd waarmee de mensen die op straat  overnachten een ontbijt wordt gebracht.  Hierna gaf Rik Hoet, een priester die vanaf

het begin verbonden is aan de gemeenschap, een lezing  over de veertigdagentijd: als je vriendschap met mensen sluit, creëer je kleine cirkeltjes van vrede, en al die kleine cirkeltjes van vrede over de hele wereld zijn als een netwerk met elkaar verbonden. Hoe meer cirkeltjes van vrede, hoe dichter en sterker het netwerk. Zo ben je onderdeel van het langzaam maar zeker tot stand komen van  wereldvrede. Alles wat je doet, doet er toe. ‘En,’ zei hij ‘leer om met de ogen van God te kijken. Je zult merken dat je hart zich als vanzelf opent en dat al je oordelen en vooroordelen weg vallen: want dan zie je niet meer de buitenkant, maar de binnenkant.’

Tot slot hebben we de zondagse viering bijgewoond. Aan het begin werd de Bijbel, het boek waaruit de verhalen klinken die zo centraal staan in de gemeenschap, met een speciaal lied en met wierook binnen gedragen. Het levende geloof is hier zo tastbaar dat we een diepe vreugde in ons op voelden komen. Het herinnerde ons aan het verhaal van Filip, een van de initiatiefnemers van de Antwerpse groep, over zijn bezoek begin jaren 80 aan de Egidius gemeenschap in Rome. ‘Iedereen was er blij!’ vertelde hij. En dat zien en ervaren we ook in Antwerpen: een grote dankbaarheid in combinatie met een innerlijk weten dat God voor je zorgt en intunen op hoop en kracht… daar word je toch vanzelf vrolijk van?

 

Het is een kostbaar goed, dit contact met deze gemeenschap en het voorbeeld dat ze voorleven.

We zijn nog dagen vol geweest van alle warmte, hartelijkheid en vriendschap die wij hebben ontvangen en die we hen hebben zien uitdelen.


  
     
    

 
  Egidius-gemeenschap


Het gebed vervult een centrale rol
in het leven van de gemeenschap. In Rome en overal ter wereld geeft het gebed richting aan het gemeenschappelijke leven.

De communicatie van het evangelie vormt het hart van de gemeenschap.

We kunnen ontdekken dat de woorden uit de bijbel je diep raken en richtingwijzers zijn en zin geven in je leven van nu. Voor de bijbellezing van de dag.

Gebedsdiensten
Elke tweede en vierde vrijdag avond
van 19.30 tot 21.00 in de dagkapel van  de Mariakerk, ingang aan de          stationstraat.

Voor deze gebedsdienst kunt u ook
een gebed opgeven.
U kunt hier de contact pagina gebruiken.

 
   
   
                                              Home     Actueel    Expositie     Egidius    Inspiratie     Weblog     Contact
Copyright © 2008 De Ongeziene gezien. Alle rechten voorbehouden.